22 ocak

Bir sokak lambasının altındaki durakta
Ayrılığımızı bekliyordu gözyaşlarımız.
Ben, gözyaşından ıslanan yanağını öpüyordum,
Sen, dokunuyordun gözlerime usulca.
Son dokunuşundu kirpiklerime,
Islanan yorgun göz bebeklerime.
Durakta birkaç kişi dinliyordu
Kalbimizi acıtan şarkımızı,
Bizimdi bu şarkı
Elbette bizimdi;
Ama herkes duyuyordu.
Sonrasında geldi ayrılığımız
Dakikalar sonra.
Benden ayrılırken yavaşça
Birkaç kelimeyi eksik söylediğin oluyordu.
Her şey bitiyordu,
İşte bunu yalnızca biz biliyorduk.
Ölümüm geliyordu,
Sen ölümüme el sallarken
Acı bir hisle gülüşüyorduk.

ÇAĞRI KILDI

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: