Kırılacak Parşömenler

Artık her çiçek koparılmayı bekler
Artık her yağmur ıslatan bir damla
Sevda bile acıdan ibaret
Parçalanmış, unutulmayan hatıralarla.
Kızgın bir yürek, yanar yanar söner elbet,
Yakmayan, zararsız bir alev olana dek.
Kırgın olana unutturmaz yarasını asla
Ne savaş ne de kıyamet.
Şehrin en ücra köşesinden gelen sesler
En olmadık zamanda
Yüreğime saplanarak durmadan titrer
Ve sevgilim beni yarı yolda bıraktığında
Seni eskisi gibi göremez bu gözler.
Ayrılıklar başladığında günlerden salıydı
Ne güzel bırakıp gittin beni
Oysa mevsim soğuk bir bahar akşamıydı.
Rüzgâr esiyordu çok uzaklarda
Herkes yaşamaya odaklanmışken
Saat belirsizce ilerliyordu olan olduğunda
Şaşırmıyor kimse umutlar tükenirken.
Benim tüm benliğim tutsak oldu
Büyük bir kıtada değil,
Ufacık bir Asya’da..

ÇAĞRI KILDI

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: