Kokun Mabetimdir

Ölüm kapımızı çaldı çalacak saatler üzgün
Cennete mi yoksa cehenneme mi yolculuk
Gözlerinden uzak bir cennet bana sürgün
Kentler, sensiz uzaklaşan boş bir soluk
Ertesi yok yarımdır seninle olan hikâyeler
Dünlerde kaldı buz kesmiş yarınlarımız
Sıkıldı bizden; sayıklıyor küfrü, çapsız evler
İkimiz de birbirimizden haberdar, yalnızız
Teninin kokusunda gizlidir yüce bir mabet
Tapınma yetisi kazandırır her zerreme
Bir tek sana alışan peydasız bu esaret
Bir tek benim yüreğime yakışır, sakın bilme

ÇAĞRI KILDI

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: