Öncelerin Cumartesinde

Sevişmekten uyuşmuştu dudaklarımız
Kısık bakıyordu gözlerimiz bahtiyarlıktan
Sabahın 8’inde kalkıp her cumartesi
Keyif alıyorduk yaşamaktan, alışmaktan.
Hava keskindi sanki ve biraz karanlık
Alnı yakmaya çalışırdı ertesi.
Yollar ise yepyeni, gri ama çarpık
Aşınıyor yağmur damlalarından.
Sapsarı saçlarım yansıyordu
Sapsarı sıralara,
Beline öpücükler kondururken.
Yüzünde hafif bir utanç içinde korku
Özlemimi gideriyordum dudaklarından.
Zaman dursun diyorduk, saatler ilerliyordu
Doyamamıştım sana,
Hüzün kaplamıştı içimi
Saçlarını kokluyorken.
Saçların cumartesiydi
Her bir teli armağandı bana.

ÇAĞRI KILDI

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: