Pencerendeki kuşlarım

Ne çok sevdim seni,
Yalan yok kuşlar şahit!
Öyle şahit ki
Kıpkırmızı topraklar kadar
Bir okyanus,
Bir deniz silsilesi kadar
Ve hatta anamın ak sütü kadar şahit
Hararetle fokurdayan ırmaklar
Şu ellerim, gözlerim, dilim
Kıyamet gününde saçaklı gökyüzü bile
Seni sevdiğime kuşlar kadar şahit olamaz
O kuşlar kanatlarında gizliyor mahmur uykularını
O kuşlar her an seni izliyormuşçasına mesut ve bahtiyar
O kuşlar saklıyor uyandığın saatin yelkovanını
yalnız o kuşlar, sen uyandığında hayatı gülistanlık sanar.
Gönülden mahrum olduğum sevgilim
Ne çok sevdim seni,
Bir tek kuşlar şahit oldu
Aralayın penceresini diyemedim

ÇAĞRI KILDI

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: