Sone VI

Abanoza dönmüş yüreğin kara ve derin,
dilinde büsbütün nedamet olmuş sükunet.
Eskisi gibi sıcak değil artık ellerin
Bedeninde hiçbir zerrede kalmamış şehvet

Şiirimin canı, gençliğimin hükümdarı
Öğlen vakti güneşe doğrulan kör yoncasın
Soğuk bir ayaz gününde aşkımın firarı
İşte sen, korkaklığın bilinmez çığlığısın

Sürünerek yaşıyorken rezil hayatını
Geçmiş sevgilerimle teselli et kendini
Öldür, kendini öldürdüğün gibi, zamanı
Kaynayan şu bulutlarla meşgul et zihnini

Gidişini takip etmeli kısık alkışlar
El pençe ilerlerken günler, aylar, yıllar…

ÇAĞRI KILDI

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: