Sukût-u Hayal

Yan yanayız
Susuyoruz metrelerce
Yuvarlanıp gidiyor bu şehir karşımızda
Bir sukût-u hayal tutmuş benliğimizi
Ağlıyoruz sessizce.
Oturduğumuz kaldırım tutsak etmiş ikimizi
Öpüşmelerimiz artık hatıralarda
Yalnız ikimiz kalmışız bu şehirde
Yalnızca ayrılışımız karışmış taşa, toprağa.
Seni ilk öpüşüm Alsancak’ta
Ufalanıp yok olmuş bu sabahın köründe.
Yaşam sanki dudaklarında kaybolmuş
Ağzından çıkan o hınzır iki kelimede
Seni yarım bırakmak istiyorum dediğinde
Gönlümde bir idam sehpası kurulmuş.
Ey celladım, ey katilim
Göçüp gittiğinden beri yaşıyorum sanma.
Asıl kendini öldür,
bensiz bırakma..

ÇAĞRI KILDI

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: