Tanrı, Sen ve Ben

Kaşla göz arasında yarattı dünyayı tanrı
Önce seni koydu, sonra beni.
Gökyüzünü masmavi bir perde gibi serdi,
sevişmelerimizi gizledi.
Kuşlar doğdu, duyduk ilk kez seslerini
Bulutların ortasında Cıvıl cıvıl artan güzelliklerini.
Geceyi yarattı tanrı, epey uğraştı bunun için,
Gecelerin geçmesini beklerdim durmadan
Gözlerinin siyahını süzebilmek için.
Günün ilk ışıklarında koşardım yanına,
Koşardım; yorulmadan, büyük bir arzuyla
Ağaçları yarattı tanrı,
İlk ekilen tohuma biz şahit olduk seninle
Filizlenişi, koskocaman bir gölge olana dek
Yattık köklerinin salındığı toprakta.
Masmavi o perdeden ilk kez yağmur yağdı
Her şeyi ıslatan küçücük damlaların,
Gücünü ilk kez o an gördük.
İlk cemre senin ellerine düştü
Öptüm, sıcacık ellerinden,
Toprak kadar kuruydu alnın.
Sen girdin o toprağın altına bir gün
Tanrı, ölümü yarattı.
Artık geceye nefretim, büsbütün gündüzlere aktı.
İçimden Ağaçların köklerini söküp atmak geldi
Ardından ben öldüm, çok sürmedi.
Rüzgarlar estirecek saç bulamadı
Bulanıktı bizsiz hava
Dünya bomboş kaldı, sessiz ve derinden
Adem yaratıldı önce
Sonra da Havva..

ÇAĞRI KILDI

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: